زيره سياه اروپایی

زيره سياه اروپایی (1)

Carum carvi L.

Family: Apiaceae

Synonyms: Bunium carvi (L.) M.Bieb., Seseli carvi (L.) lam.

English name: Caraway

 

ريخت شناسي گياه: گياهي دوساله با ساقه ميان تهي، شياردار و زاويه‌دار مي‌باشد. برگها دو بار تقسيم شانه‌اي و عميق و برگهاي ساقه‌اي بدون دمبرگ مي‌باشند. گلها به رنگ سفيد و بصورت مجتمع در گل آذين چتري مي‌باشند. ميوه نيام و به رنگ خاكستري – قهوه‌اي، مسطح و داراي دو دانه مستطيلي شكل مي‌باشند (2).

محل رويش: در كندوان، رودبار، تبريز،‌ كوههاي لاله‌زار در كرمان،‌گچسر تهران و اطراف آن پراكندگي دارد (2).

زمان برداشت قسمت مورد استفاده: برداشت محصول بر حسب كشور توليد كننده و شرايط آب و هوايي از تير تا اوايل مرداد ماه انجام مي‌گيرد (3).

قسمت مورد استفاده: دانه و اسانس (4).

كاربرد درماني: ضدگرفتگي عضلاني، بادشكن، اشتهاآور، خلط آور، افزايش دهنده ترشح شير و مقوي معده مي‌باشد (5، 6).

آثار فارماكولوژيك مشاهده شده: در صورت مصرف عصاره حاصل از ميوه و ريشه گياه، به ميزان سه بار در روز، اثر مليني دارد (7). اسانس پس از 24 ساعت تماس لارو پشه آنوفل ديروس، ناقل مالاريا و لارو پشه آئدس اجيپتي، ناقل دنگ و تب خونريزي دهنده دنگ را از بين برده است (8).

احتياط مصرف: مطلبي يافت نشد.

منع مصرف: مطلبي يافت نشد.

تركيبات شيميايي: اسانس (كارون)، فلاونوئيد، پلي ساكاريد، روغن ثابت، كومارين (4، 6).

نحوه و ميزان مصرف:

1- دم كرده: 3 قاشق مرباخوري دانه، در نصف فنجان آب ميل شود.

2- جوشانده: 1 قاشق مرباخوري دانه در نصف فنجان آب جوشانده شود و بعد از ده دقيقه، 5/1-1 فنجان در روز ميل شود. 3 قاشق مرباخوري دانه در نصف فنجان شير براي مدت كوتاهي جوشانده شود و بعد از ده دقيقه ميل شود.

3- روغن: 4-3 قطره سه بار در روز ميل شود.

4- پودر: 1 قاشق چايخوري، سه بار در روز ميل شود (5).

مصرف غذايي: بصورت ادويه و طعم دهنده استفاده مي‌شود (9).

نام تجاري دارو ساخته شده از گياه: بصورت تركيبي در فرآورده‌ها وجود دارد:

Aust.: Abbiofort; Fr.: Santane C6; Ger.: Agamadon N; UK.: Laxadoron (6).

 

 

منابع:

1- مظفريان، ولي الله. شناخت گیاهان دارویی و معطر ایران. انتشارات فرهنگ معاصر، 1391

2- قهرمان، احمد. فلور ايران (جلد 15). موسسه تحقيقات جنگلها و مراتع، 1362: 1776

3- صمصام شريعت، هادي. پرورش و تكثير گياهان دارويي. ماني، 1374: 271

4- Anderw Chevallier. The Encyclopedia of Medicinal Plants. 1996: 183

5- John B. Lust. The Herb Book. 1974: 143

6- Royal Pharmaceutical Society. Martindale, The Extra Pharmacopoeia. 2002: 1591

7- Vutr  Boles 1981; 20 (6): 48-51

8- Fitoterapia. 2007; 78 (3): 205-10

9- Dent bown. Encyclopedia of Herbs and other uses. 1996: 255

 


چاپ   ایمیل