معرفی گیاه اكاليپتوس


Eucalyptus spp.

اكاليپتوس (1)

Eucalyptus spp.

Family: Myrtaceae

English name: Gum tree, Eucalyptus, River red gum

 

ريخت شناسي گياه: اكثر گونه‌هاي اين گياه درختاني با ارتفاع زياد. برگها در غالب اكاليپتوس‌ها بصورت دو شكل. گلها داراي 4 يا 5 كاسبرگ تحليل رفته و گاهي فاقد آن. گلبرگها 4 يا 5 عدد بهم پيوسته، غنچه‌ها هنگام شكفتن گل با برخاستن پرچمهاي خميده از جا كنده شده و مي‌افتند (2).

محل رويش: بومي استراليا است (1) و در اكثر نقاط شمالي و جنوبي ايران بصورت كاشته شده وجود دارد (3).

زمان برداشت قسمت مورد استفاده: در مورد گونه E. globulus Labill كه گونه دارويي شناخته شده جنس اوكاليپتوس مي‌باشد در منابع گفته شده است كه برگها از قسمتهاي مسن گياه جمع‌آوري مي‌شوند (4).

قسمت مورد استفاده: برگ‌ها و اسانس (5).

كاربرد درماني: درمان التهاب غشاء مخاطي، ضدعفوني كننده مجاري تنفسي، درمان برونشيت، روماتيسم مفصلي، آبريزش بيني، آسم، آمفيزم، آنتي سپتيك، در تركيب دهان شويه و خمير دندان، دافع حشرات، موضعي در درمان سوختگي، زخم و عوارض روماتيسم. در طب سنتي بصورت خوراكي در درمان بيماري مثانه، آسم، تب، انفلوانزا، سرفه، بيماري‌هاي كليه و كيسه صفرا، كم اشتهايي و ديابت بصورت موضعي نيز در درمان زخم، آكنه، استوماتيت، خونريزي لثه،‌ درد و روماتيسم مفصلي، نورالژي، سوزاك و اختلالات گوارشي (6).

آثار فارماكولوژيك مشاهده شده: بواسطه حضور گليكوزيدهاي فنلي اثر كاهش دهندگي قند خون و بواسطه حضور اكاليپتول اثر ضد باكتري، ضد التهابي و خلط آوري و بواسطه كوئرستين و هايپروزيد اثر ضدويروس، به خصوص تيپ A آنفلوانزا را دارد (5). همچنين داراي اثرات آنتي اكسيدان، آنتي نئوپلاستيك و ضدالتهاب است (6).

احتياط مصرف: تهوع، استفراغ، درد سوزش اپيگاستر، ازوفاژيت و اسهال در مصرف تركيبات غليظ مشاهده شده است. اريتم، كهير تماسي، خارش، بثورات ميكروپاپولر نيز گاهي رخ مي‌دهد. با كنترل قند خون بيماران ديابتي تداخل ايجاد مي‌كند. تاثير كاهش قند خون اين گياه در حيوان به اثبات رسيده است، اما در انسان ثابت نشده‌ است. بخور اكاليپتوس موجب انتقال آسپرژيلوس فونگوس گرديده است و در نمونه خلط افراد مشاهده شده است.افزايش حساسيت سيستميك نيز در مصرف موضعي آن در يك كودك 6 ساله گزارش شده است كه به صورت بثورات منتشر، پوسته‌ريزي تنه و اندام، تغييرات صدا، آتاكسي، ضعف عضلاني و كاهش سطح هوشياري برگشت پذير بوده است (6).

منع مصرف: در دوران بارداری یا شیردهی از مصرف اکالیپتوس پرهیز کنید. روغن این گیاه اگر استعمال موضعی داشته باشد، سمی نیست (5). اما نباید از این گیاه برای مصارف داخلی استفاده کرد. انجمن فرآوردهای گیاهان دارویی آمریکا برگ اکالیپتوس را از نظر بی خطری در ردیف و درجه دو ارزیابی کرده است. حساسيت به اگنول، بيماري‌هاي التهابي دستگاه گوارش يا مجاري صفراوي و بيماري پيشرفته كبدي (6).

تركيبات شيميايي: اسانس (اوكاليپتول)، فلاونوئيد، تانن، رزين، موم (5).

نحوه و ميزان مصرف:

1- روغن براي مصارف موضعي: 30 ميلي‌ليتر روغن در 500 ميلي‌ليتر آب ولرم (5).

2- براي مصارف گوناگون: دوز خوراكي شامل 2/0-05/0 ميلي‌ليتر (اوكاليپتول يا روغن اوكاليپتوس)، يا
4-2 گرم (عصاره مايع) (7).

مصرف غذايي: در مقادير بسيار كم، بعنوان طعم دهنده در محصولات غذايي كاربرد دارد (5).

نام تجاري داروي موجود در ايران: فرآورده‌هاي تركيبي آوي پكت، بخور اوكاليپتوس، تيميان، ليكوفار (8).

نام تجاري دارو ساخته شده از گياه:

Ger.: Bronchodurat Eucalyptusol; Bronchomed; Eucalyptrol L; Exeu; Nasivin gegen Erkaltung Kinderbad; Pinmenthol Erkaltrungskapseln; Tussidermil N (9).

 

 

منابع:

1- مظفريان، ولي الله. شناخت گیاهان دارویی و معطر ایران. انتشارات فرهنگ معاصر،   1391

2- قهرمان، احمد. كورموفيتهاي ايران (سيستماتيك گياهي). جلد سوم. مركز نشر دانشگاهي، 1373: 609

3- امامي، احمد. شمس اردكاني، محمد رضا. مهرگان، ايرج. فرهنگ مصور گياهان دارويي. مركز تحقيقات طب سنتي و مفردات پزشكي . دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، 1383: 125

4- كميته تدوين فارماكوپه گياهي ايران. 1381. فارماكوپه گياهي ايران. وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي. معاونت غذا و دارو. 1381: 92-84

5- Carol a. Newall, Linda a Anderson, J. danid philipson. Herbal Medicines. 1996: 108

6- Thomson PDR. PDR For Herbal Medicines. 3 rd edition. 2005: 293

7- Fetrow CW, Avila Juan R. Professional's Handbook of Complementary & Alternative Medicines. Springhouse: Springhouse. 2001: 288

8- اداره كل نظارت بر امور دارو و مواد مخدر وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشكي. اطلاعات و كاربرد داروهاي گياهي رسمي ايران. شركت داروگستر رازي، 1380: 142

9- Sean C Sweetman. Martindale: The complete drug reference. 2002: 1609

 


 

 

معرفی انار


 

انار (1)

انار خوراکی، انار وحشی

Punica granatum L.

Family: Lythraceae (Rec), Punicaceae (Per)

Synonyms: Punica florida Salisb., Punica nana L., Punica grandiflora Steud.

English name: Pomegranate

 

ريخت شناسي گياه: درختچه‌اي، ارتفاع 5-2 متر، شاخه‌ها كم و بيش تيغ دار و با انشعابات فراوان، برگها متقابل، كشيده، كامل و به رنگ سبز براق، گلها نسبتاً درشت، به رنگ قرمز لاكي، منفرد و 2 يا 3 تايي در انتهاي شاخه، كاسبرگ‌ها گوشتي، قرمز رنگ و زود افت (2).

محل رويش: در تمام نقاط ايران كاشته مي‌شود و بطور خودرو و در سواحل شني درياي خزر، ساوه و بندر گز وجود دارد (2).

زمان برداشت قسمت مورد استفاده: پوست در پاييز جمع‌آوري مي‌شود (3).

قسمت مورد استفاده: ريشه، پوست خشك شده ساقه، دانه و پوست ميوه (4).

كاربرد درماني: ضدانگل و قابض است. بدليل تانن زياد آن بعنوان دهانشويه در التهاب گلو و دهان، ناراحتيهاي پوستي و گوارشي و اسهال كاربرد دارد (3، 4).

آثار فارماكولوژيك مشاهده شده: اثرات آنتي اكسيداني و مهاركنندگي آنزيم ايكوزانوئيد بواسطه فلاونوئيدهاي گياه گزارش شده است. بعلاوه اثرات ضدميكروبي از آن گزارش شده است. گل و آب ميوه گياه موجب بهبود بيماري ديابت مي‌شود (5، 7).

احتياط مصرف: بسيار سمي است و مقادير زياد آن سبب كرامپ، تهوع و احساسات نامطبوع ديگر مي‌شود (3، 4).

منع مصرف:

تركيبات شيميايي: آلكالوئيد، گالوتانيك اسيد (8).

نحوه و ميزان مصرف: دم كرده: 250 قسمت از پوست ريشه با 1500 قسمت از آب بمدت 30 دقيقه جوشيده و به منظور ضدانگل 4 بار و هر بار 60 ميلي‌ليتر به فاصله‌هاي 2 ساعت از يكديگر مصرف مي‌شود (7).

مصرف غذايي: مصرف غذايي ندارد.

نام تجاري دارو ساخته شده از گياه: فرآورده دارويي ندارد.

 

 

منابع:

1- مظفريان، ولي الله. شناخت گیاهان دارویی و معطر ایران. انتشارات فرهنگ معاصر، 1391

2- قهرمان، احمد. فلور ايران (جلد 1). موسسه تحقيقات جنگلها و مراتع، 1362: 59

3- Anderw Chevallier. The Encyclopedia of Medicinal Plants. 1996: 257

4- John B. Lust. The Herb Book. 1974: 310

5- J Ethnopharmacol. 1999 JUL; 66 (1): 11-7

6- Naz S, Siddiqi R, Ahmad S, Rasool SA, Sayeed SA. Antibacterial activity directed isolation of compounds from Punica granatum. J Food Sci. 2007 Nov;72(9): 341-5

7- Lagow B . PDR of Herbal Medicines. 2004: 650

8- Royal Pharmaceutical Society. Martindale, The Extra Pharmacopoeia. 1996: 123

معرفی گیاه اسفناج

 

اسفناج (1)

Spinacia oleracea L.

Family: Amaranthaceae (Rec), Chenopodiaceae (Per)

Synonyms: Spinacia glabra Mill., Spinacia spinosa Moench, Chenopodium oleraceum (L.) E.H.L.Krause

English name: Prickly-seeded spinch, Spinach, Garden Spinach, Spinage

 

ريخت شناسي گياه: گياهي علفي، يكساله، فاقد كرك، با ريشه‌اي عميق و ستبر است. ساقه‌ها بطول 80-30 سانتيمتر، با شيارهاي طولاني و خطوط برجسته مي‌باشد. گلها سبز رنگ، دو پايه، فاقد براكته بوده و گل آذين سنبله انتهايي است (2).

محل رويش: در سراسر ايران، بخصوص بصورت وحشي در تبريز و خوي يافت مي‌شود (2).

زمان برداشت قسمت مورد استفاده: بايد قبل از شكسته شدن، ‌زرد شدن و بد شكل شدن برگها، برداشت انجام شود درست قبل از اينكه گياه ساقه‌‌هاي بذر دهنده توليد نمايد (3).

قسمت مورد استفاده: برگها (2).

كاربرد درماني: اين گياه در درمان كم خوني، تحريك ترشحات معده و صفرا و در افراد مبتلا به كمبود ويتامين A, B, C, D تجويز مي‌شود. بعلاوه در بيماريهاي مقاوم پوستي، اسكوربوت، تقويت اعصاب،‌ در رفع سرفه‌هاي خشك، آسم، گرفتگي صدا، يبوست، روماتيسم، ‌نقرس و كمي ترشح شير نيز مصرف مي‌شود (2).

آثار فارماكولوژيك مشاهده شده: اثرات آنتي اكسيداني و ضدسرطاني از تركيبات اين گياه گزارش شده است (4، 5). مصرف طولاني مدت موجب پيشگيري از استرس اكسيداسيون و پيري سلولهاي مغز موش صحرايي مي‌شود (6).

احتياط و منع مصرف: بعلت دارا بودن تركيبات اگزالات اسفناج را نبايد به بيماران مبتلا به ورم مفاصل، سنگهاي صفراوي و كليوي تجويز نمود (2).

منع مصرف: مطلبي يافت نشد.

تركيبات شيميايي: پروتئين، چربي، ساكاريد، رنگدانه، مواد معدني، ويتامين (2).

نحوه و ميزان مصرف: معمولاً بصورت پخته شده مصرف مي‌شود. و هيچ گونه عوارضي از آن گزارش نشده فقط به دليل اگزلات بالا باز جذب كلسيم را كاهش مي‌دهد (7).

مصرف غذايي: مصرف خوراكي دارد (2).

نام تجاري دارو ساخته شده از گياه: فرآورده دارويي ندارد.

منابع:

1- مظفريان، ولي الله. شناخت گیاهان دارویی و معطر ایران. انتشارات فرهنگ معاصر،  1391

2- زرگري، علي. گياهان دارويي. (جلد 3). موسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران، 1376: 222 و 224

3- Spinach (Spinacia oleracea). Available from: URL http:// www. Uga.edu / vegetable/ spinach. Html

4- Howard LR, Pandjaitan N, Morelock T, Gil MI. Antioxidant capacity and phenolic content of spinach as affected by genetics and growing season.  J Agric Food Chem. 2002 Oct 9;50(21):5891-6

5- Maeda N, Kokai Y, Ohtani S, Sahara H, Hada T, Ishimaru C, Kuriyama I, Yonezawa Y, Iijima H, Yoshida H, Sato N, Mizushina Y. Anti-tumor effects of the glycolipids fraction from spinach which inhibited DNA polymerase activity. Nutr Cancer. 2007;57(2):216-23

6- Joseph JA, Shukitt-Hale B, Denisova NA, Prior RL, Cao G, Martin A, Taglialatela G, Bickford PC. Long-term dietary strawberry, spinach, or vitamin E supplementation retards the onset of age-related neuronal signal-transduction and cognitive behavioral deficits. J Neurosci. 1998 Oct 1;18(19):8047-55

7- Lagow B . PDR of Herbal Medicines. 2004: 761

معرفی گیاه بومادران، بومادران هزار برگ

بومادران، بومادران هزار برگ (1)

Achillea millefolium L.

Family: Asteraceae

English Name: Milfoil, Common Yarrow

 

ريخت شناسي گياه: گياه پايا، ايستاده به ارتفاع 50-30 سانتيمتر. ساقه ايستاده، ساده يا در بخش فوقاني منشعب. برگها پوشيده از كرك، دو بار منقسم و ته شانه‌اي، پهن دراز – سرنيزه‌اي يا خطي. گل به رنگ سفيد يا سفيد متمايل به زرد يا سفيد متمايل به ارغواني،‌ مجتمع در كپه‌هاي كوچك بصورت ديهيم شكل. ميوه فندقه (2).

محل رويش: در ارتفاعات البرز به ويژه دماوند، گچسر، كندوان، پلور، اروميه، تبريز و راسوند پراكندگي دارد (2).

زمان برداشت قسمت مورد استفاده: قسمتهاي هوايي در زمان گل دهي و قبل از تشكيل بذر جمع‌آوري مي‌گردد (3، 4).

قسمت مورد استفاده: سرشاخه‌هاي گلدار (3، 5).

كاربرد درماني: قابض، تونيك، معرق و ضداسپاسم و براي درمان سرماخوردگي، كوليك، هيستري، صرع، روماتيسم و پيشگيري از پيري زود هنگام پوست مفيد است (6).

اثرات فارماکولوژیک: فلاونوئیدهای موجود در بومادران دارای خاصیت اسپاسمولیتیک هستند. این گیاه محرک جریان صفراوی می باشد. همچنین خواص ضدالتهابی و ضد ادم نیز دارا می باشد.

موارد مصرف: استفاده از گیاه بومادران در درمان بی اشتهایی، سو هاضمه و اختلالات کبدی و صفراوی تایید شده است. از این گیاه در درمان کرامپهای سایکوسوماتیک زنانه, درمان حمایتی در مشکلات کبدی و التبام زخمها استفاده می شود. در طب سنتی از این گیاه در درمان بواسیر خونریزی دهنده، اختلالات قاعدگی و تعریق بیش از حد استفاده می شود.

از گیاه بومادران بصورت ترکیبی در داروهای مسهل، ضد سرفه، داروهای بیماریهای زنان و درمان اختلالات عروقی نظیر واریس استفاده می شود.

احتياط مصرف: بومادران گياه غيرسمي است، اما Thujone موجود در اسانس گياه، سمي است كه در دوز كم نيز ممكن است مسموميت ايجاد كند. Thujone باعث سقط جنين شده و محرك قاعدگي مي‌باشد. فعاليتهاي آلرژيك اين گياه مربوط به سزكوئي ترپن لاكتونهاي آن مي‌باشد (9).

منع مصرف: در دوران بارداري و شيردهي مصرف نشود (9).

تركيبات شيميايي: اسانس، اسيدهاي آمينه، آلكالوئيد، فلاونوئيد، تانن (9).

نحوه و ميزان مصرف:

1- دم كرده: 4-2 گرم گياه خشك، سه بار در روز ميل شود (9).

2- عصاره مائي: به نسبت 1:1 در الكل 25%، 4-2 ميلي‌ليتر سه بار در روز ميل شود (9).

3- تنتور: به نسبت 1:5 در الكل 45%، 4-2 ميلي‌ليتر سه بار در روز ميل شود (9).

مصرف غذايي: اگر غلظت Thujone از 5/0 ميلي‌گرم به ازاي هر كيلو وزن بدن در محصول نهايي تجاوز نكند، در مواد غذايي كاربرد دارد (9).

نام تجاري دارو ساخته شده از گياه:

Ger.: Kneipp schafgarbe pflanzentost; Schamill; Mex.: Blancaler (10).

 

 

منابع:

1- مظفريان، ولي الله. شناخت گیاهان دارویی و معطر ایران. انتشارات فرهنگ معاصر، 1391

2- قهرمان، احمد. فلور ايران (جلد 8). موسسه تحقيقات جنگلها و مراتع، 1362: 886

3- Anderw Chevallier. The Encyclopedia of Medicinal Plants. 1996: 54

4- يزداني، داراب. شهنازي، سحر. سيفي، حامد. كاشت، داشت و برداشت گياهان دارويي. جهاددانشگاهي واحد شهيد بهشتي، 1383: 21

5- John B. Lust. The Herb Book. 1974 266

6- M Daniel. Medicinal Plants. 2006: 83

7- Nat Prod Res. 2007; 21 (11): 1032-6

8- J Ethnopharmacol. 2006; 107 (2): 277-84

9- Carol a. Newall, Linda a Anderson, J. danid philipson. Herbal Medicines. 1996: 271

10- Royal Pharmaceutical Society. Martindale, The Extra Pharmacopoeia. 2002: 1572

 

معرفی گیاه پرسياوشان

پرسياوشان

پرسياوش، چلوواش، سيالينگ واش (1، 2)

Adiantum capillus – veneris L.

Family: Adiantaceae (Per), Pteridaceae (Rec)

Synonyms: Adiantum capillum Sw.

English name: Southern maidenhair, Venus's – hair, Lady's – hair, Maidenhair, Black maiden hair

ريخت شناسي گياه: گياه پايا داراي ريزوم خزنده و افشان. برگها يك شكل با دمبرگهاي باريك پهنك واژ – تخم مرغي، در قاعده كامل ولي لبه‌هاي فوقاني شامل بخشهاي پنجه‌اي يا كنگره دار، عقيم‌ها تقريباً هميشه كنگره‌اي (2).

محل رويش: در مظهر قنوات و دهانه حلقه چاهها در تهران و اطراف آن، دهانه چاههاي گيلان، مازندران، ارتفاعات اراك، بيشه، شهبازان،‌ بلوچستان و ارتفاعات كهرود پراكندگي دارد (2).

زمان برداشت قسمت مورد استفاده: در ماههاي خرداد و مرداد جمع‌آوري مي‌گردد (3).

قسمت مورد استفاده: اندام هوايي گياه (4).

كاربرد درماني: در درمان گلودرد، برونشيت، التهاب غشاء مخاطي، سرفه و بيماري‌هاي پوست و مو بكار مي‌رود (4).

آثار فارماكولوژيك مشاهده شده: اين گياه بر روي چند گونه باكتري گرم مثبت و گرم منفي از جمله اشريشياكلي اثر مهاري و همچنين اثر ضدقارچ داشته است (5).

احتياط مصرف: بيماران ديابتي و بيماران دچار هيپوگليسمي احتياط نمايند و قند خونشان را اندازه بگيرند زيرا قند خون را در حيوانات كاهش داده است (6).

منع مصرف: در بارداري منع مصرف دارد، همچنين در زناني كه سرطان‌هاي استروژن مثبت دارند (6).

تركيبات شيميايي: فلاونوئيد (روتين، ايزوكوئرستين)، ترپنوئيد (آديانتون)، تانن، موسيلاژ (4).

نحوه و ميزان مصرف: بصورت چاي مصرف مي‌شود. 5/1 گرم از پودر گياه در يك فنجان آب جوش دم كشيده و ميل مي‌شود (7).

مصرف غذايي: مصرف غذايي ندارد.

نام تجاري دارو ساخته شده از گياه:

IR: bronchim (8).

 

منابع:

1- مظفريان، ولي الله. شناخت گیاهان دارویی و معطر ایران. انتشارات فرهنگ معاصر، 1391

2- قهرمان، احمد. فلور ايران (جلد 8). موسسه تحقيقات جنگلها و مراتع، 1362: 630

3- صمصام شريعت، هادي. پرورش و تكثير گياهان دارويي. ماني، 1374: 200

4- Anderw Chevallier. The Encyclopedia of Medicinal Plants. 1996: 55

5- J Ethnopharmacol 2007 sep 29

6- Adiantum Capillus – veneris L. available from www.rain-tree.com /avenca.htm

7- Bette Lagow . PDR for Herbal Medicines. 2004: 540

8- كميته تدوين فارماكوپه گياهي ايران.. فارماكوپه گياهي ايران. وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي. معاونت غذا و دارو، 1381: 204

 

 

معرفی گیاه شاه بلوط هندي

شاه بلوط هندي (1)

Aesculus hippocastanum L.

Family: Hippocastanaceae (Per), Sapindaceae (Rec)

English name: Common horse chestnut, horse chestnut

 

ريخت شناسي گياه: درختي، ارتفاع تا 25 متر، تاج گنبدي شكل. برگها با 7-5 عدد برگچه‌هاي باريك تخم مرغي شكل. گلها خوشه‌اي، سفيد و صورتي رنگ. ميوه خاردار، سبز رنگ و سه وجهي، دانه‌ها قهوه‌اي درخشان (2).

محل رويش: در ايران بصورت كاشته شده موجود مي‌باشد (1).

زمان برداشت قسمت مورد استفاده: پوسته و دانه‌ها در پاييز جمع‌آوري مي‌گردد (2).

قسمت مورد استفاده: پوست، دانه (2، 3، 4).

كاربرد درماني: جوشانده برگها براي درمان سياه سرفه مصرف مي‌شود. بطور سنتي براي درمان بواسير،‌ تب، اسهال، التهاب وريد و بزرگي غده پروستات بكار مي‌رود (3).

آثار فارماكولوژيك مشاهده شده:  مهمترين خاصيت برگ اين گياه اثر ضد اگزودا و بهبود گردش خون عروق به واسطه هيدروكسي كومارينهاست. اسكولوزيد و ائسين كه از اجزاء فعال گياه مي‌باشند در اختلالات عروق محيطي مثل بواسير اثر درماني دارند (5، 6). عصاره گياه به شكل ژل 3 درصد در انسان از طريق انقباض فيبروبلاست‌ها اثر ضدچروكيدگي پوست دور چشم داشته است و به همين علت خاصيت ضدپيري قوي دارد (7).عصاره دانه هاي اين گياه داراي خاصيت ضد اگزودا و قابض عروق بوده وبه جهت كاهش نفوذپذيري جداره  عروق ضد ادم هم مي باشد.

احتياط مصرف: بعلت وجود ساپونين باعث التهاب دستگاه گوارش مي‌شود. اين گياه با داروهاي ضدانعقادي مانند تركيبات كومارين تداخل دارد و ساير عوارض جانبي گزارش شده با اين گياه شوك، گرفتگي عضلاني، تهوع، استفراغ و كهير مي‌باشد (3).

منع مصرف: در اطفال، دوران بارداري و شيردهي مصرف نشود (3).

تركيبات شيميايي: تري ترپنوئيدهاي ساپونيني (Aescin)، كومارين، فلاونوئيد، تانن، آمينواسيد، كولين (2، 3).

نحوه و ميزان مصرف: ميوه: 2-1 گرم، سه بار در روز ميل شود (3).

مصرف غذايي: مصرف غذايي ندارد (3).

نام تجاري دارو ساخته شده از گياه:

Aust.: Reparil; Traumaparil; Venostasin; Fr.: Flogencyl; Hemorrogel;

Ger.: Aescorin forte; Aescorin N; Aescuven. (5)

منابع:

1- مظفريان، ولي الله. شناخت گیاهان دارویی و معطر ایران. انتشارات فرهنگ معاصر، 1391

2- Anderw Chevallier. The Encyclopedia of Medicinal Plants. 1996: 159

3- Carol a. Newall, Linda a Anderson, J. danid philipson. Herbal Medicines. 1996: 166

4- امامي، احمد. شمس اردكاني، محمد رضا. مهرگان، ايرج. فرهنگ مصور گياهان دارويي. مركز تحقيقات طب سنتي و مفردات پزشكي . دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، 1383: 96

5- Royal Pharmaceutical Society. Martindale, The Extra Pharmacopoeia. 2002:1574

6- Vascul Pharmacol. 2007; 47 (1): 68-73

7- J Cosmet Sci. 2006; 57 (5): 369-76

معرفی گیاه غافث

غافث (1)
 

Agrimonia eupatoria L.

Family: Rosaceae

Synonyms: Agrimonia canescens Dumort.

English name: Cockle bur, Common agrimony (1)

 

 

ريخت شناسي گياه: گياهي علفي، چند ساله و معطر، به طول حدوداً 1 متر. گياه پوشيده از كركهاي بلند، گسترده، متراكم و كمي خميده، داراي بن منشعب، رونده و جوانه‌زا. برگها داراي تقسيمات عميق شانه‌اي، تخم مرغي – سرنيزه‌اي، پاييني‌ها سبز و بالاييها سبز نقره‌اي. گل آذين شامل 5 گلبرگ كوچك، به رنگ زرد و بصورت سنبله انتهايي (2، 3).

محل رويش: در گلستان (زيارت، رزين گل، گلستان، گنبد)، مازندران (رامسر، نوشهر، پل سفيد، كلاردشت، آمل)،‌ گيلان (لوشان،‌ هشتبر، فومن، رشت)،‌ آذربايجان (كوههاي بزگوش)،‌ همدان (گنج نامه)،‌ فارس (فسا)،‌ تهران (دماوند)،‌ بروجرد، اراك،‌ باختران،‌ خراسان، اشتران‌كوه،‌ دورود، ارتفاعات راسونه پراكندگي دارد (1، 3، 4).

زمان برداشت قسمت مورد استفاده: در زمان گل‌دهي (تابستان) جمع‌آوري مي‌گردد (2).

قسمت مورد استفاده: اندامهاي هوايي گياه (2).

كاربرد درماني:استفاده از این گیاه در درمان اسهال، التهابات پوستی و آماس دهان و حلق مورد تایید قرار گرفته است. در اطفال براي درمان اسهال، بي اختياري ادرار و آماس مثانه بكار مي‌رود. بعنوان دهانشويه براي زخم‌هاي مزمن گلو مصرف مي‌شود (5). این گیاه برای درمان پسوریازیس، اگزمای دارای پوسته ریزی هم مصرف می شود. اثرات ضد دیابت آن نیز گزارش شده است.

آثار فارماكولوژيك مشاهده شده: اين گياه بر ويروس هپاتيت B اثر مهاري دارد (6) و همچنين ضد التهاب است (7). اين گياه داراي اثرات ضدباكتري در مقابل استافيلوكوكوس اورئوس و آلفا – همولتيك استرپتوكوكسي مي‌باشد. كاهش غلظت آهن سرم در بيماران پورفيريا كوتانوس، افزايش انعقاد خون و افزايش دفع پورفيرين از ديگر خواص فارماكولوژيك اين گياه است (5).

احتياط مصرف: دوزهاي بالا اين گياه با داروهاي ضدفشار خون و درمانهاي ضدخونريزي تداخل دارد (5). به دلیل دارا بودن تانن ها، احتمال بروز اختلالات گوارشی و یبوست با مصرف زیاد آن می رود.

منع مصرف: در دوران بارداري و شيردهي مصرف نشود (5).

تركيبات شيميايي: اسانس، تانن، كومارين، فلاونوئيد (آپي ژنين)، پلي ساكاريد، ‌ويتامين، اسيدهاي گياهي (5).

نحوه و ميزان مصرف:

1- دم كرده: 4-2 گرم گياه خشك،‌ سه بار در روز ميل شود (5).

2- عصاره مائي: به نسبت 1:1 در الكل 25%، 3-1 ميلي‌ليتر سه بار در روز ميل شود (5).

3- تنتور: به نسبت 1:5 در الكل 45%، 4-1 ميلي‌ليتر سه بار در روز ميل شود (5).

مصرف غذايي: اين گياه به عنوان طعم دهنده به كار مي‌رود (5).

نام تجاري دارو ساخته شده از گياه: بصورت تركيبي در داروهاي زير كاربرد دارد.

Aust.: Amersan; Krautertee Nr 28; vo cholin; Fr.: Tisane Hepaique de Hoerdt;
Ger.: Rhoival; UK: Piletabs (8).

 

 

منابع:

1- مظفريان، ولي الله. شناخت گیاهان دارویی و معطر ایران. انتشارات فرهنگ معاصر، 1391

2- Anderw Chevallier. The Encyclopedia of Medicinal Plants. 1996: 159

3- قهرمان، احمد. فلور ايران (جلد 8). موسسه تحقيقات جنگلها و مراتع، 1362: 1505

4- امامي، احمد. شمس اردكاني، محمد رضا. مهرگان، ايرج. فرهنگ مصور گياهان دارويي. مركز تحقيقات طب سنتي و مفردات پزشكي . دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، 1383: 98

5- Carol a. Newall, Linda a Anderson, J. danid philipson. Herbal Medicines. 1996: 21

6- Phytother. Res. 2005; 19 (4): 355-8

7- Biofactors. 2007; 29 (2-3): 91-104

8- Royal Pharmaceutical society. Martindale, The Extra Pharmacopoeia. 2002: 1574

 

 

معرفی گیاه ختمي

ختمي (1)

Alcea rosea L.

Family: Malvaceae

Synonyms: Alcea biennis Winterl

English name: Marsh - Mallow

ريخت شناسي گياه: گياه پايا سبز رنگ، ساقه نسبتاً ضخيم پوشيده از كركهاي زبر، منتهي به يك خوشه طويل و كم گل. برگها دمبرگدار، سبز، پوشيده از كرك، قلبي شكل يا تقريباً مدور، برگ شاخه‌هاي گلدار سه قسمتي. گلها تقريباً بزرگ، به رنگ صورتي – بنفش و داراي دمگل كوتاه (2).

محل رويش: در لاهيجان، رامسر و يا ساير نواحي ساحلي گيلان پراكندگي دارد (2).

زمان برداشت قسمت مورد استفاده: گلها در زمان شكفتن جمع‌آوري مي‌شوند (3).

قسمت مورد استفاده: گلها (3).

كاربرد درماني: قسمت های مختلف این گیاه شامل برگ، ریشه و گل به عنوان دارو به کار می رود.ختمی دارای خواص ضد سرفه، ضد سوزش سینه، ضد ورم معده، ضد تومور و ضد ویروس می باشد.فعالیت ضد باکتریایی، ضد التهابی، جذب پلی ساکاریدها به دیواره های غشایی و کاهش سرفه از خواص دیگر آن است (4).ریشه ختمی دارای اثر نرم کننده و آرام کننده است و در رفع تحریکات جلدی و سرفه های شدید استفاده می شود (5).بیشترین کاربرد ختمی برای درمان مشکلات تنفسی و برونشیت است که این خاصیت مربوط به لعاب گیاه است.همچنین عصاره ریشه ختمی برای درمان سوختگی ها و زخم های پوستی مناسب است.از این گیاه برای سوزش معده، سوء هاضمه، زخم معده، آنژین، سنگ کلیه، یبوست و دل پیچه نیز استفاده می شود ریشه گیاه ختمی دارای موسیلاژ، فلاونوئید و گلیکوسایدها بوده و برگ آن حاوی کومارین اسکوپولتین است.همچنین ریشه این گیاه حاوی ترکیبات دیگر از جمله آنتوسیانین، آلتین،دی اکسی بنزوئیک اسید و سیانیدین می باشد.از جمله ترکیبات دیگر ریشه ختمی می توان کوئرستین، کامپفرول، تانن، لسیتین، پکتین و استریول را نام برد

آثار فارماكولوژيك مشاهده شده: اين گياه بر روي ويروس‌هاي HIV – 1 و HIV – 2 اثر مهاري داشته است (5).

احتياط مصرف: در منابع احتياط مصرفي براي آن ذكر نشده است (4).

منع مصرف: استفاده از این گیاه در زنان باردار توصیه نمی شود. (6).

تركيبات شيميايي: نشاسته، موسيلاژ، پكتين، فلاونوئيد، اسيدهاي فنليك، ساكارز، آمينو اسيد (آسپارژين) (4).

نحوه و ميزان مصرف: به Althaea officinalis مراجعه شود (3).

مصرف غذايي: مصرف غذايي ندارد (4).

نام تجاري دارو ساخته شده از گياه: فرآورده دارويي ندارد (4).

 

 

منابع:

1- مظفريان، ولي الله. شناخت گیاهان دارویی و معطر ایران. انتشارات فرهنگ معاصر،  1391

2- قهرمان، احمد. فلور ايران (جلد 7). موسسه تحقيقات جنگلها و مراتع، 1362: 286

3- Dent bown. Encyclopedia of Herbs and other uses. 1996: 232

4- Ali Shah SM, Naveed A, Akram M, Akhtar Shah P, Tariq Saeed, Khalil A,et al.Pharmacological activity of Althaea officinalis L. J Med Plants Res 2011;5(24):

5- Sutovska M, Nosalova G, Sutovsky J, Franova S, Prisenznakova L, Capek P. Possible mechanisms of dose-dependent cough suppressive effect of Althaea officinalis rhamnogalacturonan in guinea pigs test system. Int J Biol Macromol. 2009;

6-Barnes J, Anderson LA, Phillipson JD. Herbal Medicines: A Guide for Health Care Professionals.The Pharmaceutical Press. 2002, pp: 112 - 1

 

معرفی سیر

سير (1)

.Allium sativum L

Family: Liliaceae (Per), Amaryllidaceae (Rec)

Synonyms: Allium arenarium Sadler ex Rchb.

English name: Garlic, Cherlys tracle.

 

ريخت شناسي گياه: گياه چند ساله، ارتفاع 100-30 سانتيمتر. گلها به رنگ صورتي كم رنگ يا سبز متمايل به سفيد. هر پياز (Bulb) آن شامل 20-80 پيازچه مي‌باشد (2).

محل رويش: در اغلب نواحي ايران بخصوص نواحي شمالي بصورت كاشته شده وجود دارد (3، 4).

زمان برداشت قسمت مورد استفاده: زمان برداشت محصول از اواخر تير تا مهر ماه مي‌باشد (3).

قسمت مورد استفاده: پياز (2).

كاربرد درماني: از مهمترین اثرات درمانی آن می توان به خاصیت ضد باکتری و ضد سرطانی آن اشاره کرد. همچنین دارای اثرات ضد فشارخون ، پادزهر مسمومیت با فلزات سنگین ، تعدیل کننده ی سیستم ایمنی ، محافظت کننده ی کبد ، ضد آرتریت ، کاهنده چربی و قند خون است همچنین خلط آور، ضدگرفتگي عضلاني، ضدعفوني كننده، ضدباكتري، ضدويروس، افزايش دهنده گلبول سفيد و ضدكرم است. بطور سنتي جهت درمان برونشيت مزمن، سرماخوردگي راجعه، سياه سرفه و آسم ناشي از برونشيت مصرف مي‌شود (5و6و7).

آثار فارماكولوژيك مشاهده شده: مهار كننده سنتز ليپيدها، كاهش دهنده فشار خون، مهار كننده تجمع پلاكتي، كاهش دهنده گلوكز و افزايش دهنده فيبرينوژن سرم مي‌باشد و اثرات آنتي ترومبوليتيك نيز دارد (5). مطالعات نشان داده است که سیر با اثر مستقیم روی عضلات صاف دیواره ی عروق باعث وازودیلاتاسیون عروق محیطی می گردد. به نظر می رسد این دارو با باز نمودن کانال های پتاسیم موجب هیپرپلاریزه شدن پتانسیل غشاء و وازودیلاتاسیون عروق می گردد. همچنین مطالعات آزمایشگاهی که با عصاره ی آبی ، عصاره ی الکلی و پودر سیر انجام پذیرفته نشان داده است که سیر از طریق فعال کردن نیتریک اکساید سنتتاز باعث افزایش تولید نیتریک اکساید و در نتیجه پایین آمدن فشار خون می گردد(8).

احتياط مصرف: با داروهاي ضدانعقاد و كاهش دهنده‌هاي قند خون تداخل دارد و خاصيت ضدانعقادي داروهاي ضدالتهاب نظير آسپيرين را تشديد مي‌كند. سير با اسيدهاي چرب موجود در روغن ماهي اثر سينرژيسم دارد. در صورت مصرف خام، سير باعث تحريك دستگاه گوارش مي‌شود (5). سير اثر ضدخستگي نيز دارد (6). مصرف مقادیر زیاد سیر یا مصرف با معده ی خالی ممکن است اختلالات گوارشی نظیر سوزش معده ، تهوع ، استفراغ و اسهال ایجاد نماید. همچنین در افراد حساس ، واکنش آلرژیک مانند درماتیت تماسی و حملات آسم با مصرف سیر گزارش شده است. این فرآورده در افراد حساس به سیر و افراد مبتلا به زخم های حاد دستگاه گوارش ممنوعیت مصرف دارد. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده اند که سیر موجب انقباضات رحمی می گردد و مصرف مطمئن آن در دوران بارداری و شیردهی به اثبات نرسیده است. لذا توصیه می شود در این دوران مصرف نگردد. مصرف زیاد سیر خشک (4 گرم در روز) موجب یبوست ، استفراغ ، و اختلالات معده و روده شده ، و مصرف سیر تازه (30 گرم) موجب کم خونی شدید می گردد (7و9)

منع مصرف: در زمان شيردهي و بارداري توصيه نمي‌شود (5).

تركيبات شيميايي: اسانس (آلي سين)، مواد معدني، ويتامين، آنزيم (آلنازوپراكسيداز)،‌پروتئين، چربي، آمينواسيد، پروستاگلاندين (2، 5).

نحوه و ميزان مصرف:

1- دانه خشك: 4-2 گرم سه بار در روز ميل شود (5).

2- تنتور: به نسبت 1:5 در الكل 45%، 4-2 ميلي‌ليتر سه بار در روز ميل شود (5).

3- روغن: 12/0-03/0 ميلي‌ليتر، سه بار در روز ميل شود (5).

مصرف غذايي: مصارف غذايي بسياري دارد (5).

 

نام تجاري دارو ساخته شده از گياه:

Aust.: Kwai; Fr.: Past Ail; Thirial; Ger.: Alliosan; Beni – cur; Carisano;

Uk.: Garlimega; Kwai; Kyolic (7).

منابع:

1- مظفريان، ولي الله. شناخت گیاهان دارویی و معطر ایران. انتشارات فرهنگ معاصر، 1391

2- Anderw Chevallier. The Encyclopedia of Medicinal Plants. 1996: 56

3- صمصام شريعت، هادي. پرورش و تكثير گياهان دارويي. ماني، 1374: 297

4- امامي، احمد. شمس اردكاني، محمد رضا. مهرگان، ايرج. فرهنگ مصور گياهان دارويي. مركز تحقيقات طب سنتي و مفردات پزشكي . دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، 1383: 104

5- Gorinsteina S, Leontowiczb M, Leontowiczb H, Najmanb K, Namiesnikc J, Parkd YS, et al.
Supplementation of garlic lowers lipids and increases antioxidantcapacity in plasma of rats. Nut
Res. 2006; 26(7): 362-8.

6- Mohamed MS, Abdel- Kader MM, Kassem SS. Effect of dietary garlic and onion on liver and
tibial mineral concentrations in omega-3 fatty acids rich oil fed rats. Agric Biol J N Am. 2011;
2(5): 745-51.

7- Heidari M, Norooz-Zadeh R, Abbasi M. The use of herbal drugs in cardiovascular diseas : A review article,cardiovascular Nursing journal 2 (2),summer,2013.

8- RAHMAN, K. & LOWE, G. M. Garlic and cardiovascular disease: a critical review. The .2006 .Journal of nutrition, 136, 736S-740S.

9- ASHRAF, R., KHAN, R. A. & ASHRAF, I. Garlic (Allium sativum) supplementation with standard antidiabetic agent provides better diabetic control in type 2 diabetes patients. Pakistan .2011. journal of pharmaceutical sciences, 24.

معرفی گیاه صبر زرد طبي

صبر زرد طبي (1)
 

سگل

Aloe vera (L.) Burm.f.

Family: Aloeaceae (Per), Xanthorrhoeaceae (Rec)

Synonyms: Aloe barbadensis Mill.

English name: Common aloe, Medicine aloe, Medicine plant true aloe

ريخت شناسي گياه: گياهي چند ساله. برگها گوشتي. گل آذين بصورت سنبله، گل به رنگ زرد و نارنجي (2).

محل رويش: در ايران بصورت كاشته شده موجود مي‌باشد (1).

زمان برداشت قسمت مورد استفاده: حدود 8 ماه پس از كاشت پاجوش در فصل بهار و به صورت قطع برگهاي خارجي گياه از قاعده (3).

قسمت مورد استفاده: شيرابه و ژل برگها (4، 5).

كاربرد درماني: بطور سنتي در پمادها و كرمها براي درمان زخمها، اگزما و پسوريازيس اضافه مي‌شود. يك گزارش در مورد پايين آوردن قند خون با مصرف عصاره اين گياه وجود دارد. شيره برگ بعلت وجود آنتراكينون، بعنوان ملين بكار مي‌رود. اين گياه براي درمان آكنه، بواسير،‌آرتريت، كوفتگي،‌ افسردگي، ديابت، مولتيپل اسكلروزيس، زخم‌هاي معده،‌ سل و حتي نابينايي مصرف مي‌شود (4، 5).

آثار فارماكولوژيك مشاهده شده: آلوئه ورا سبب کاهش 72 درصد از قند خون افرادی که مبتلا به افزایش قند خون بودند گردیده است.همچنین تحقیقات دیگری ثابت کرده است که آلوئه در درمان برخی از سرطان ها،گاستریت،بیماری های معده ای،اختلالات و انسداد روده ای،آپاندیس و زخم کبدی مؤثر است .مطالعات اخیر نشان داده است که عصاره آبی-الکلی آلوئه ورا خاصیت ضد قارچی و ضد باکتری دارد و دارای اثر آنتی اکسیدان می باشد .شیره آلوئه ورا درد و التهاب را کاهش می دهد و ژل آن برای التیام سوختگی استفاده می شود. عصاره آلوئه ورا و کربوهیدرات های آن می تواند ماکروفاژها را فعال کند. دو مشتق دی هیدروکومارین 1 و 2 که از گیاه جدا شده اند،خاصیت ایمونومدولاتوری دارند و فعالیت فاگوسیتوزی را افزایش می دهند. ژل آلوئه ورا حاوی برخی گلیکوپروتئین ها می باشد که از تورم و درد جلوگیری و روند بهبود را تسریع می کند، و حاوی پلی ساکاریدهایی می باشد که رشد و ترمیم پوست را تحریک می نماید.که خاصیت ترمیم کنندگی آن مربوط به ترکیبی به نام گلومانان که غنی از پلی ساکاریدها است، می باشد. گلومانان بر گیرنده های فاکتور رشد فیبروبلاست ها اثر گذاشته و فعالیت و تکثیر این سلول ها را تحریک نموده و موجب افزایش تولید و ترشح کلاژن خواهد شد. ژل آلوئه ورا نه تنها میزان کلاژن را در محل زخم ها افزایش می دهد، بلکه با ایجاد تغییر در ساختار کلاژن، اتصالات عرضی بین این رشته ها را افزایش داده و در نتیجه بهبود زخم را تسریع می کند. همچنین ثابت شده است که بتاسیتوسترول (Beta-Sitosterol) به عنوان یکی از اجزاء آلوئه ورا از طریق افرایش میزان بیان VEGF و رسپتور آن در محل زخم، موجب افزایش آنژیوژنز و ترمیم هر چه بهتر بافت های آسیب دیده می شود. قند مانوز موجود در این گیاه پس از اتصال به گیرنده مربوطه بر سطح ماکروفاژهای پوست، موجب تحریک این سلول ها در جهت تولید سیتوکین ها و پیشبرد برخی از مراحل ترمیم زخم می شود. از سوی دیگر ویتامین C و E موجود در آلوئه ورا با افزایش تولید کلاژن به عنوان یک آنتی اکسیدان قوی در روند بهبود زخم تأثیر می گذارد. آلوئه ورا ترومبوکسان A2 و B2 و پروستاگلاندین را که موجب انقباض عروق و تجمع پلاکتی می شوند، کاهش می دهد و پرفیوژن پوستی را افزایش و خطر ایسکمی در بافت را کاهش می دهد، همچنین یک کربوکسی پپتیداز برادی کینین که عامل ایجاد کننده درد است را غیرفعال می کند و درد را کاهش می دهد (6-16)

 

احتياط مصرف: در منابع احتياط مصرفي براي آن ذكر نشده است (5).

منع مصرف: مصرف آلوئه ورا در طول دوران بارداری و شیردهی در بسیاری از موارد منع شده است.در زنان باردار استفاده از آلوئه ورا ممکن است سبب تحریک و انقباض رحم و در نتیجه سقط جنین شود.شيرابه زرد رنگ تلخ تهيه شده از گياه بر روي پوست مصرف نشود (5).

تركيبات شيميايي: آنتراكينونها (Aloin, Aloe – emodin)، رزين، تانن، پلي ساكاريد، استرول، اسيدهاي آلي، آنزيم، ساپونين، ويتامين، مواد معدني، مونوساكاريد (2، 5).

نحوه و ميزان مصرف:

1- تنتور: 5 قطره با آب قبل از غذا بعنوان اشتهاآور ميل شود (2).

2- آب گياه: 50 ميلي‌ليتر سه بار در روز براي درمان زخم معده مصرف شود (2).

3- شيره برگها: براي بهبود زخم و اگزما، دو بار در روز مصرف شود (2).

مصرف غذايي: مصرف غذايي ندارد (5).

نام تجاري دارو ساخته شده از گياه:

Fr.: Contre – coups de Abbe perdrigeon; Vulcase; Ger.: Aristol; Dr Janssens

Teebohnen; Krauterlax A; Rheogen; Switz.: Elixir Rebleuten (4).

 

 

 

منابع:

1- مظفريان، ولي الله. شناخت گیاهان دارویی و معطر ایران. انتشارات فرهنگ معاصر، 1391

2- Anderw Chevallier. The Encyclopedia of Medicinal Plants. 1996: 57

3- يزداني، داراب. شهنازي، سحر. سيفي، حامد. كاشت، داشت و برداشت گياهان دارويي. جهاددانشگاهي واحد شهيد بهشتي، 1383: 25

4- Royal Pharmaceutical Society. Martindale, The Extra Pharmacopoeia. 2002: 1210

5- Carol a. Newall, Linda a Anderson, J. danid philipson. Herbal Medicines. 1996: 25

6-Kriplani R, Thosar N, Baliga M, Kulkarni P, Shah N, Yeluri R. Comparative Evaluation of Antimicrobial Efficacy of Various Root Canal Filling Materials Along with Aloevera Used in Primary Teeth: A Microbiological Study. Journal of Clinical Pediatric Dentistry. 2013

7-Gao S, Zhao G, Yang X, Xu L. [Preparation and antimicrobial effect of aromatic, natural and bacteriostatic foot wash with skin care]. Zhongguo Zhong yao za zhi= Zhongguo zhongyao zazhi= China journal of Chinese materia medica. 2013;38(12):2023-6.

8-Reynolds T. Aloes; The genus Aloe. Medicinal and Aromatic plants-Industrial Profile. s, 2004. Djeraba A, Quere P. In vivo macrophage activation in chickens with Acemannan, a complex carbohydrate extracted from Aloe vera. Int J Immunopharmacol 2000; 22(5): 365-72.

9-Karaca K, Sharma JM, Nordgren R. Nitric oxide production by chicken macrophages activated by Acemannan, acomplex carbohydrate extracted from Aloe vera". 1995; 17(3): 183-8.

10-Zhang XF, Wang HM, Song YL, Nie LH, Wang LF, Liu B, et al. Isolation, structure elucidation, antioxidative and immunomodulatory properties of two novel dihydrocoumarins from Aloe vera. Bioorg Med Chem Lett 2006; 16(4): 949-53.

11-Moreira LRS, Filho EXF. An overview of mannan structure and mannan-degrading enzyme systems. Appl Microbiol Biotechno. 2008; 79(2): 165-178.

12-Eshun K, He Q. Aloe vera: a Val uable ingredient for the food, pharmaceutcal and cosmetic industries, a review. Crit. Rev. Food Sci. Nutr. 2004; 44(2): 91-96.

13-Boudreau MD, Beland FA. An evaluation of the biological and toxicological properties of Aloe Barbadensis (Miller), Aloe vera. J. Environ. Sci. Health C. 2006; 24: 103-154.

14-Moon E J, Lee YM, Lee OH, Lee MJ, et al. A novel angiogenic factor derived from Aloe vera gel: β-sitosterol, a plant sterol. Angiogenesis. 1999; 3: 117-123.

15-Liu C, Leung MY, Koon JC, Zhu LF, et al. Macro phage activation by polysaccharidebiological response modifier isolated from Aloe vera L var hinensis (Haw) Berg. J. Immunopharmacol. 2006; 6: 1634–1641.

16-Lorenzetti LJ, Salisbury R, Beal JL, Baldwin JN. Bacteriostatic property of aloe vera. J. Pharmaceutical Sci. 1964; 53: 1287-1290.